تبلیغات
آب و هوا شناسی نو - توده هوا
 
آب و هوا شناسی نو
درباره وبلاگ


دانشجوی دکتری اقلیم شناسی

مدیر وبلاگ : مجتبی فخاری واحد
online
سه شنبه 2 اردیبهشت 1393

توده هوا

توده هوا حجم بسیار بزرگی از هوا است که خصوصیات فیزیکی آن مانند دما و رطوبت در هر جهت افقی و در هر ارتفاعی شبیه هم باشد. توده هوا ممکن است چندین کیلومتر مربع وسعت داشته باشد. مناطقی که توده های هوا از آنجا سرچشمه میگیرند را مناطق منشا مینامند.


به طور کلی توده هوای بزرگی که قرار است مشخصات یکنواختی کسب کند، منطقه منشا آن باید عموما مسطح و ترکیب یکنواخت با باد آرام داشته باشد. هر چه قدر توده هوا بیشتر در منطقه منشا ثابت بماند به احتمال بیشتر توده هوا میتواند خصوصیات سطح زیرین خود را کسب کند. در نتیجه، مناطق منشا ایده ال معمولا مناطقی هستند که حاکمیت پرفشار سطح زمین در آنها وجود دارد. این مناطق شامل: مناطق پوشیده از برف و یخ شمالگان در زمستان و مناطق جنب حاره ای در تابستان. عرض های میانه مناطق منشا خوبی نیستند. در عوض این منطقه یک منطقه گذار است که توده های هوای با خصوصیات فیزیکی مختلف در آن عبور، برخورد و تولید آرایش خاصی از فعالیت های آب و هوایی میکنند. طبقه بندی توده های هوا بنابراین توده های هوا بر اساس دما و رطوبتشان طبقه بندی میشوند. انواع توده های هوای سرد، گرم، مرطوب و خشک وجود دارد. توده های هوا بر طبق منطقه منشاشان در 5 گروه طبقه بندی میشوند. توده هواهایی که از عرض های قطبی منشا میگیرند را با حرف بزرگ P (Polar) تعیین میشود. آنهایی که در منطقه گرم حاره ای شکل میگیرند با حرف بزگ  T(Tropical) تعیین میشوند. اگر منطقه منشا خشکی باشد، توده هوا خشک و با حرف c (CONTINENTAL) قبل از حرف P یا T مشخص میشود. اگر منطقه منشا دریا باشد، توده هوا مرطوب خواهد بود و با حرف m (maritime) قبل از حرف P یا T مشخص میشود. بنابراین ما هوای قطبی را که از روی خشکی سرچشمه گرفته باشد با cP و هوای حاره ای که از روی دریا سرچشمه گرفته باشد با mT بر روی نقشه های سطح زمین مشخص میشوند. در زمستان توده هوای خیلی سردی که از شمالگان سرچشمه گرفته باشد را با cA (continental arctic) نشان میدهند. اما گاهی تشخیص توده هوای شمالگان از توده هوای قطبی بسیار سخت است. به ویژه اگر توده هوای شمالگان از روی منطقه ای گرم عبور کرده باشد. هنگامی که توده هوا از منطقه منشا دور میشود، آن با سطح زمین برخورد میکند که ممکن است سرد تر یا گرمتر از آن باشد. وقتی که توده هوا گرمتر از سطح زیرین خود باشد، آن از زیر گرم میشود که باعث ایجاد ناپایداری در لایه های پایینی میشود. در این مورد، افزایش همرفت و اغتشاش اختلاطی در نزدیک سطح، معمولا تولید ابرهای جوششی، باران و یا برف میکند. وقتی توده هوا از سطح زیرین خود گرمتر باشد، لایه های پایینی از طریق برخورد با زمین سرد میشود. هوای گرم در بالای هوای سرد باعث پایداری هوا میشود. این موقعیت باعث انباشت گرد و غبار، مه دود و آلودگی ها و در نتیجه کاهش دید میشود.
تصویر زیر توده هوای موثر بر آب و هوای آمریکای شمالی را نشان میدهد:

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/f/f0/Airmassesorigin.gif




نوع مطلب : سینوپتیک، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.





صفحات جانبی
آمار وبلاگ
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • کل بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
تصاویر
 
 
بالای صفحه
 
online